تبليغاتX
وقتی تو نیستی نه هست های ما چونانکه بایدند نه باید ها مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض می خورم عمری است لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره می کنم باشد برای روز مبادا اما در صفحات تقویم روزی به نام روز مبادا نیست آن روز هر چه باشد روزی شبیه دیروز روزی شبیه فردا روزی درست مثل همین روزهای ماست وقتی تو نیستی نه هست های ما چونانکه بایدند نه بایدها هر روز بی تو روز مباداست ... اما کسی چه می داند شایدامروز نیز روز مبادا باشد می میرم اگه از تو نشونی نمونه عزیزم






می میرم اگه از تو نشونی نمونه عزیزم

من دلم تنگ می شود

          برای تو

برای هر آنچه که تکانم می دهد

                               تا تأمل خویش برای خاطراتمان

چیزهایی که تو توهم می خوانیشان

                                 دلم که تنگ می شود

           پای لحظه های خالی از تو

 

 بساط اشک پهن می کنم

                           گوش خیالم را به گذشته می چسبانم

صدایت را از امواج پراکنده ی زمان جمع می کنم

                                          پژواک صدایت بر دیوار ذهن می کوبد

                                                               پر از آواز می شوم از تو

مگر غیر از این است

                             که توهم  هم وجود دارد ؟!

     باشد ...

                       به خودم دروغ نمی گویم !

اما به حقیقت دقایق عاشقیمان سوگند...

                                  دلم برای این توهم تنگ می شود...

 

نوشته شده در سه شنبه سیزدهم بهمن 1388ساعت 17:33 توسط ...| |

من دراین خلوت دلگیر
جان می سپارم امشب
تقسیم می کنم سکوت را
با سکوت...
وتو درآنسوی این شب
با غم ها بیگانه
می گریزی از یاد من
شاید اما در خیالت
یاد من می شکفد
من ولی در این خیالم
که در چشمهای خسته ات
امروز شادی کجا بود...؟

 

نوشته شده در جمعه نهم بهمن 1388ساعت 20:47 توسط ...| |

 بی تو طوفان زده دشت جنونم

صید افتاده بخونم

تو چسان می گذری غافل از اندوه درونم ؟

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

بی من از شهر سفر کردی و رفتی

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم،

تا خم کوچه بدنبال تو لغزید نگاهم،

تو ندیدی!

نگهت هیچ نیفتاد براهی که گذشتی .

چون در خانه ببستم ،

دگر از پای نشستم ،

گوئیا زلزله آمد ،

گوئیا خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدائی

برنخیزد دگر از مرغک پر بسته نوائی

تو همه بود و نبودی ، تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من ؟

که ز کویت نگریزم

گر بمیرم ز غم دل ،

به تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدائی ؟

نتوانم ، نتوانم

بی تو من زنده نمانم .....

 

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم دی 1388ساعت 15:27 توسط ...| |

وای، باران؛

باران؛

شیشه پنجره را باران شست .

از دل من اما،

 چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

 آسمان سربی رنگ،

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ .

می پرد مرغ نگاهم تا دور،

وای، باران،

باران ...

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم دی 1388ساعت 14:28 توسط ...| |

خداوندا !

ازتو برای همسایه ای که نان مرا ربود نان

و برای عزیزانی که قلبم را شکستند مهربانی

و برای کسانی که روح مرا آزردند بخشش

و برای خودم آگاهی طلب می کنم.

 

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم دی 1388ساعت 20:44 توسط ...| |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت